به راستی چقدر سخت است خندان نگه داشتن لب ها در زمان گریستن
قلب ها و تظاهر به خوشحالی در اوج غمگینی و چه دشوار و طاقت
فرساست گذراندن روزهایی تنهایی و بی یاوری در حالی که تظاهر می
کنی هیچ چیز برایت اهمیت ندارد.اما چه شیرین است در خاموشی و
تنهایی به حال خود گریستن و باز هم نفرین به تو ای سرنوشت
